Wat staat daar nou? De lengte telt

Het witte werkbusje viel op. Niet alleen omdat het op een zondag notabene pal voor een kerkgebouw stond én de bijbehorende werkman werd bijgestaan door een wel heel jeugdig uitziende assistent, maar vooral vanwege de tekst op het busje. Of eigenlijk; het was niet zo zeer een tekst. het betrof slechts één lang woord. Een heel lang woord, mag ik wel zeggen. En wat voor een woord! Glasvezelkabelinblaastechniek. Dit, ik kan niet anders zeggen, schitterende woord, telt maar liefst 29 letters. En laten we eerlijk zijn een woord als dit kom je toch niet vaak tegen in de Nederlandse taal. 

Mijn man en ik liepen verder langs het busje. Ondertussen zei ik het woord nog een aantal keer wat voor vragende blikken van mijn echtgenoot zorgde. Hij was zich totaal niet bewust van het bijzondere taalfenomeen dat zich zomaar op straat afspeelde. Oké, misschien overdrijf ik een beetje, maar om het met de woorden van schrijfster en theatermaakster Paulien Cornelisse te zeggen: Taal is zeg maar echt mijn ding. Niet zo gek dus dat dit ene woord genoeg gemijmer oplevert om een complete column mee te vullen.

HOTTENTOTTENTENTENTENTOONSTELLING

Herinner je je deze nog: Hottentottententententoonstelling? Dit woord van maar liefst 33 letters lang fascineerde mij als kind al. De schoonheid van een woord als hottentottententententoonstelling is niet alleen terug te vinden in de lengte van het woord, maar vooral ook in de complexiteit en veelzijdigheid. Buiten dat het een echte tongbreker is (en ook het typen van het woord gaat niet vlekkeloos) zou ik het bijna omschrijven als pure poëzie. Kijk hoe al die verschillende letters lettergrepen vormen en vervolgens dus een woord. Ik kan me voorstellen dat bij sommige mensen de letters voor hun ogen beginnen te dansen bij het zien van zo’n lang woord, maar voor mij is dat dan wel een zeer poëtische dans.  

Maar het hoeft niet altijd ingewikkeld te zijn om indruk te maken met de Nederlandse taal. Soms ligt de schoonheid juist in de eenvoud en de humor. Neem bijvoorbeeld het woord ‘zandweggetje’. Op het eerste gezicht lijkt het een onschuldige term voor een klein, onverhard pad. Maar als je goed kijkt, ontdek je dat dit het langste Nederlandse woord zonder klinkers is. ;-) Ik vind het echt een feestje om dit soort woorden en woordgrapjes te ontdekken. Ze tonen aan dat onze taal niet alleen elegant en krachtig kan zijn, maar ook speels en verrassend.

De charme van het Nederlands zit het wat mij betreft vooral ook in de creativiteit die nodig is om ze te vormen. We hebben het vermogen om nieuwe woorden te creëren door bestaande woorden samen te voegen op manieren die zowel logisch als onverwacht zijn. Elk nieuw samengesteld woord dat we bedenken, is als een klein kunstwerk, een bewijs van de flexibiliteit en schoonheid van onze taal.

Over welk Nederlands woord kun jij je verwonderen?

Mirjam de Swart