Als ambulant begeleider ondersteunt en begeleidt Iris cliënten met een verstandelijke beperking. Deze cliënten wonen zelfstandig, maar hebben wel hulp nodig bij de dagelijkse gang van zaken. Ook begeleidt Iris gezinnen waarbij een van de gezinsleden een beperking heeft. ,,Het is onze taak om de zelfstandigheid van onze cliënten te vergroten." 

SOCIALE NETWERK Een ander belangrijk onderdeel van de werkzaamheden van Iris is het uitbreiden, behouden en ondersteunen van het sociale netwerk van de cliënt. Maar dat is juist nu in deze coronatijd bijzonder lastig, vertelt Iris. ,,Veel van onze cliënten behoren tot de risicogroep. Afstand houden en zoveel mogelijk thuis blijven is het advies vanuit de overheid. Door deze maatregelen valt het sociale netwerk voor een groot deel weg."

Normaal zijn wij degene die duidelijkheid en structuur bieden in hun dagelijkse leven, maar dat kunnen we nu nietTijdens de coronacrisis begeleidt Iris haar cliënten nog steeds in hun eigen woning. Waar mogelijk houdt ze zich aan de anderhalve meter afstand, maar bij de verzorgende taken is dat uiteraard niet mogelijk. Cliënten die symptomen van corona vertonen staan we telefonisch of met beeldbellen bij. Alleen als ze echt niet zonder onze ondersteuning kunnen, bezoeken we ze.

ANTWOORDEN Iris merkt dat de coronacrisis veel onduidelijkheid, onzekerheid en angsten met zich meebrengt voor haar cliënten. ,,Normaal zijn wij degene die duidelijkheid en structuur bieden in hun dagelijkse leven, maar dat kunnen we nu niet. We hebben ook de antwoorden niet op al hun vragen. Ik ben daar nu heel eerlijk in naar mijn cliënten. Ik benoem het maar gewoon en geef eerlijk toe dat ik het ook allemaal niet weet. Dat zorgt toch voor een soort van rust. Cliënten merken dan dat ze niet de enige zijn met vragen. Ze zien dat het niet erg is als je iets niet weet."

Voor sommige van haar cliënten zijn eenvoudige regels al moeilijk te begrijpen, legt Iris uit. ,,Want leg maar eens uit wat anderhalve meter nu precies is. En wat doe je als je merkt dat jij je keurig aan de regeltjes houdt, maar iemand anders in de supermarkt doet dat niet. Dat is voor mijn cliënten heel verwarrend. Daar worden ze onrustig van."

Syndion volgt de landelijke adviezen en richtlijnen voor het leveren van zorg aan mensen met een beperking. Er valt veel ondersteuning weg, bijvoorbeeld de dagbesteding en de begeleiding op de kinderdagcentra, maar er ontstaan ook creatieve oplossingen.
Clustermanager Elna van der Stelt licht toe: ,,Op veel woonlocaties wordt nu dagbesteding georganiseerd binnen de woongroep. Zo blijft er een dagprogramma beschikbaar en dat is zo belangrijk voor het ritme van de cliënten. We merken ook dat de buurt veel acties onderneemt rondom woongroepen. Dat waarderen we enorm. Echt, bedankt aan iedereen daarvoor.
Maar onze ambulante cliënten zijn veelal echt eenzaam. We lossen echt zoveel mogelijk op, of vinden alternatieven, waar mogelijk. Het is allemaal maatwerk. Indicatie of niet; we doen wat er moet gebeuren omwille van onze cliënten in deze tijd. Maar soms zijn ook onze armen tekort."

DAGBESTEDING Ook het feit dat hun normale dagbesteding is weggevallen, maakt dat het voor veel mensen met een beperking een hele moeilijke tijd is. ,,Als je op een woongroep woont, houdt je gewoon de dagelijkse contacten met de andere bewoners en de begeleiders die op die woongroep werkzaam zijn. Sommige mensen die zelfstandig wonen zien soms dagen niemand. Het sociale netwerk valt volledig weg. Het contact met hun ambulant begeleider is dan soms het enige dat overblijft."

Iris merkt dat veel gezinnen die begeleiding krijgen vanuit Syndion op het moment flink overbelast zijn. ,,Kinderen zitten ineens allemaal thuis. School en dagbesteding zijn immers gesloten. Ouders hebben daarnaast vaak ook hun eigen werk dat gewoon doorgaat. Zie het dan allemaal maar eens voor elkaar te krijgen als een van je kinderen extra begeleiding nodig heeft. Voor sommige kinderen is het ook heel moeilijk uit te leggen dat ze ineens thuis schoolwerk moeten doen. Voor die gezinnen is het ontzettend zwaar. Dat zij bovendien ook geen aanspraak kunnen doen op hun sociale netwerk maakt het dubbel lastig. We houden met deze gezinnen wekelijks een lijntje om te bespreken hoe het gaat, mee te denken en soms vinden we dan toch een manier om iets van ondersteuning te bieden."

Samen bepalen we, wat wel en niet kanMOGELIJKHEDEN Ondanks dat het moeilijk is om aanspraak te maken op het sociale netwerk tijdens deze coronacrisis, probeert Iris samen met  haar cliënten ook naar de mogelijkheden te kijken. ,,Ik vertel cliënten bijvoorbeeld dat ze wel kunnen bellen met vrienden en familie. Of dat ze best aan iemand kunnen vragen om een boodschapje voor ze te doen als ze zelf niet naar de winkel kunnen of willen. Samen bepalen we, wat wel en niet kan." 

Zelf maakt Iris ook steeds vaker gebruik van de mogelijkheid om via beeldbellen contact te houden met haar cliënten. ,. Hoe vreselijk deze tijden ook zijn, het brengt ook weer nieuwe dingen met zich mee." Het haalt het allemaal niet bij het persoonlijk contact, dat geef ik toe, maar toch ontdekken we ook echt weer nieuwe kansen. Juist nu wil je er zijn voor je cliënt. En dat doen we het liefst van dichtbij en niet op afstand. Maar nu deze manier van leven lang aan de orde zal zijn, zoeken we ook naar nabijheid op afstand, door beeldbellen. En als het alternatief "niets" is, dan blijkt ineens hoe ontzettend blij we kunnen zijn als we wel kunnen beeldbellen met elkaar!"

door Mirjam de Swart