,,Het thuisgezin was een heel open gezin, we hadden geen of nauwelijks geheimen voor elkaar. We werden uitgenodigd om een mening te vormen en te uiten. De ouders waren beschermend, maar niet beperkend en wij kregen de ruimte om te ervaren. Ik heb vroeg geleerd een eigen mening te hebben, zonder dat ik een lastige puber werd. Mijn vader was adjunct-directeur bij de scheepswerf Baan Hofman en als klein meisje mocht ik regelmatig mee. Wellicht is daar mijn belangstelling voor techniek en productontwikkeling ontstaan. Wij meisjes werden aangespoord om hard te werken en door te leren, zodat we voor ons levensonderhoud later niet afhankelijk zouden zijn van een man of partner."

,,Na de havo ging ik naar het Schoevers Instituut, PR en Marketing, een fantastische opleiding trouwens. Toen ik mijn diploma had gehaald, spoorde mijn vader mij aan om ofwel een hbo-opleiding te gaan doen, ofwel te gaan werken. Maar ik had toen al een redelijk eigen mening en wist, dat ik niet op mijn best was in schoolse omgevingen. Ik koos ervoor naar het atheneum te gaan, maar dan wel in het volwassenenonderwijs, waar de docenten anders zijn en de omgeving minder schools. Ik deed daar twee klassen in één jaar. Daarna ging ik rechten studeren in Leiden. Ik stelde mij voor om ambassadeur te worden, dat leek mij een prachtig vak. Met de studie rechten echter, ben ik na twee jaar gestopt. Ik knapte af op het idee om mensen te moeten verdedigen die gewoon overduidelijk schuldig waren, zoals bijvoorbeeld een bolletjesslikker. Ik bedoel, je kunt toch alleen uitpoepen wat je eerst hebt ingeslikt. Bovendien bleek mijn concentratievermogen niet uitmuntend voor hele dikke boeken. Wellicht werd ik gaandeweg ook afgeleid door het uitgaan, feesten, partijen, waar ik van hield en eigenlijk nog steeds wel van hou."

SCHEEPVAART ,,Ik besloot te gaan werken. Ik werd aangenomen als officemanager bij een bedrijf in scheepsschroeven. Ik heb eigenlijk vaak gewerkt in scheepvaart-gerelateerde functies. Ik ontdekte en benutte mijn talent in de sales, als export salesmanager bij Exalto, een bedrijf, dat handelde in scheepsartikelen en kwam later als Industrie Manager terecht in de apparatenbouw en dan met name thermische isolatiesystemen, waaronder ook voor de scheepvaart. Toen dit bedrijf onderdeel werd van een holding en ik naar de holding werd overgeplaatst in een andere functie, als Sales en Marketing Manager binnen het internationale bedrijf, ontstonden spanningen achter mijn rug, die uiteindelijk tot een ontslag geleid hebben in 2018. Een ontslag overigens zonder opgaaf van redenen. Inmiddels echter was ik volledig burn-out geraakt. Mijn lijf begon aan alle kanten te sputteren.".

,,Ik heb vele jaren keihard gewerkt. In dergelijke internationale bedrijven is dat heel gewoon. Ik maakte werkweken van 60-70 uur, er werd veel van mij verwacht en ik eis veel van mezelf. Ik was altijd snel geneigd om te zeggen, dat doe ik wel even. Naast het werk had en heb ik een actief sociaal leven en natuurlijk het werk in de raad, wat ook meer tijd en energie vraagt dan menigeen denkt."

in het Schuilkerkje vind ik mijn rust en bezinning

,,Toen ik 25 jaar was, ben ik zelfstandig in Gorinchem gaan wonen, eerst aan de Affuithof, later hier aan de Schuttersgracht. In die tijd besteedde ik meer tijd aan uitgaan en feesten dan aan de kerkgang. Bovendien was de sfeer in de Grote Kerk in Gorinchem wel erg anders dan die in het Hervormde kerkje in Sleeuwijk. Hoewel ik op mijn manier gelovig ben gebleven, ben ik minder waarde gaan hechten aan het instituut kerk. Ik ga nog wel een enkele keer naar het Schuilkerkje in Gorinchem, daar vind ik dan mijn rust en moment van bezinning."

EIGEN LEEFWERELD ,,Ik heb me altijd thuis gevoeld bij het gedachtegoed van het CDA. Landelijk heb ik altijd op deze partij gestemd. In Gorinchem ben ik ook weer actief lid van het CDA geworden. Ik vond en vind het belangrijk een bijdrage te leveren aan deze mooie stad, een stad waarvan ik hou. Door bij te dragen raak en blijf je betrokken bij wat er in de gemeente gebeurt, je wordt in de politiek actief onderdeel van de eigen leefwereld en helpt de stad leefbaar en duurzaam te houden. Met die intentie kwam ik twaalf jaar geleden voor het CDA in de gemeenteraad, waar ik nu nog steeds deel van uitmaak. En in die tijd is het niet alleen maar gemakkelijk geweest."

Ik leg het haar voor: in de afgelopen jaren is bij tijden de indruk gewekt dat Renate van Maaren een lastige klant zou zijn, waarmee het moeilijk samenwerken is. Zowel in uitingen van (ex-) fractiegenoten als in de plaatselijke pers als op Facebook, ja, vooral op Facebook.

Facebook is verschrikkelijk, wat mensen, die absoluut niet weten wat er speelt, allemaal over je zeggen, dat is gewoon elke keer weer pijnlijk

FACEBOOK Renate is zichtbaar aangedaan, geëmotioneerd als ik dit onderwerp aanroer. ,,Sorry hoor", zegt ze, ,,Facebook is verschrikkelijk, wat mensen, die absoluut niet weten wat er speelt, allemaal over je zeggen, dat is gewoon elke keer weer pijnlijk. Ik heb mijn openbare account gestopt. Als ik in het openbaar verteld had wat er werkelijk was gebeurd, dan zouden veel mensen anders over me denken. Maar dat heb ik niet gedaan, in de politiek kan je veel dingen niet naar buiten brengen, je wil geen rel in de krant en je wil de partij, waarvoor je ooit gekozen hebt geen schade doen. Maar voor veel anderen gaat hun eigen belang voor dat van de partij. De politiek is een slangenkuil, waar nogal wat haantjes rondlopen. Mensen die uit zijn op macht, op invloed en vooral op een toekomstige positie als wethouder. Mensen die over lijken gaan om hun doel te bereiken, waarbij het niet uit lijkt te maken namens welke partij. Ga maar eens na hoeveel mensen al namens twee of meer partijen in de raad hebben gezeten. Rond 20% van de mensen leest nauwelijks de stukken, maar strijkt wel maandelijks een aardige toelage op."

STOKOUDE POLITIEK ,,Zo’n Democraten Gorcum, dat is toch gewoon oude wijn in een nieuw zakje? Het is de stokoude politiek van Gorinchem maar dan in een nieuwe jas. Ze noemen zich democratisch, maar er is niks democratisch aan. Er zijn een of twee mensen die de dienst uitmaken en alle anderen in de coalitie vertellen wat en hoe ze moeten stemmen. De rest van de raad staat buitenspel. Het is nauwelijks mogelijk voor een coalitiepartij om nog enige kleur te geven aan het coalitiebeleid. Ik zie het niet. Terwijl zij zich voorstaan op participatie van de burger. In de praktijk wil de gemiddelde burger helemaal niet participeren en is het een vrij kleine groep van steeds dezelfde mensen die gehoord worden. Ik noem dat geen representatieve basis voor de stad. Neem nou bijvoorbeeld de manier waarop die subsidie voor het filmfestival IFFG is doorgedrukt, dat is toch schandelijk."

KWETSBAAR ,,Je mag het best opschrijven, ik ben uit het CDA gewerkt door Eeuwit Klink, ja, de latere wethouder, die later zelf ontslag heeft genomen, je weet wel waarom. Toen de kandidatenlijst moest worden vastgesteld, ging die hoogstpersoonlijk de deuren langs om mij zwart te maken: dat het CDA het gezin toch zag als hoeksteen van de samenleving, terwijl ik niet eens een gezin had. Een kwestie overigens die voor mij, op dat moment, best gevoelig lag. Ik was daar kwetsbaar in. Hij had aangekondigd ‘de poten onder mijn stoel uit te zagen’ en dat heeft hij gedaan. Heel actief en doelgericht. En anderen keken ernaar en deden niks. Ik ben toen echt op mijn ziel getrapt. Het CDA is destijds goeddeels uit elkaar gevallen. Kees Roest begon Gorcum Solidair en voegde zich later bij de SP. En ik stapte over naar Stadsbelang. Voor die partij had ik altijd sympathie gehad en ik had vastgesteld dat mijn stemgedrag vrijwel naadloos paste bij dat van Stadsbelang. Let wel, ik heb het over het Stadsbelang van Hannie Hania, een mooi mens, met hart voor de stad. Zij, Dick van Zanten en ik vormden een prima team, dat goed samenwerkte in onderling vertrouwen en nog steeds kan ik goed met Dick overweg. Na het plotselinge overlijden van Hannie halverwege de vorige raadsperiode, is er veel veranderd in de partij. Zowel in het bestuur als in de fractie zijn mensen binnengekomen met andere opvattingen en mentaliteiten. Dick van Zanten kon als fractieleider de boel nog aardig bij elkaar houden, maar na de verkiezingen, toen Dick als wethouder aan de gang wilde, liepen de spanningen op. Daarnaast probeerde Democraten Gorinchem druk op mij en Stadsbelang uit te oefenen, ze baalden dat ze niet de grootste partij waren geworden."

Daarnaast probeerde Democraten Gorinchem druk op mij en Stadsbelang uit te oefenen

,,Het was in dezelfde tijd, dat ik mijn burn-out had en mijn baan was kwijtgeraakt. Het ging gewoon niet goed met me en ik moest gas terugnemen. Tezelfdertijd werd op mij appèl gedaan om fractievoorzitter te zijn en te blijven, terwijl ook anderen - tenminste één - deze functie ambieerden. In de berichtgeving daarover ben ik een beetje het zwarte schaap geworden. Ten onrechte. Ook waren er veranderingen in het bestuur die ik niet prettig vond. Ik besloot dat ik beter kon opstappen. Ik ben wel in de raad gebleven, als Fractie van Maaren. Waarom niet? Ik was gekozen met over de 400 voorkeurstemmen, dat is bijna genoeg voor een eigen zetel. Mensen hadden toch niet voor niks op mij gestemd?"

DISCUSSIE ,,De mooiste periode in de raad was de laatste anderhalf à twee jaar van de vorige raadsperiode. Zeg maar, na de terugtreding van Eeuwit Klink als wethouder, toen het college formeel geen meerderheid meer had in de raad. Toen moest de coalitie steeds op zoek naar meerderheden en vond werkelijke discussie plaats en kon je ook als oppositiepartij invloed en betekenis hebben. Dat is in deze raadsperiode weer helemaal weg. De ‘oude partijen’ waren enorm getergd dat zij in de vorige raadsperiode buitenspel waren gehouden door VVD, CU/SGP, GroenLinks, D66 en SP, die een regenboogcoalitie vormden. Momenteel wordt een strenge coalitiediscipline vereist, enkelingen bepalen wat en hoe de coalitiefracties moeten stemmen, dat is dodelijk voor de democratie en ik heb dit niet eerder in deze mate ervaren. Er is geen sprake meer van het duaal stelsel, zoals dat binnen gemeenten wordt voorgestaan. Een stelsel waar de raad werkelijk de plannen van het college beoordeelt en toetst. Dit democratische stelsel wordt regelmatig door collegeleden genegeerd."

Stokoude politiek in een hip jasje

,,Ik vraag me vaak af of deze ontwikkeling de democratie niet ondermijnt. Als een enkeling in de partij bepaalt wat leden moeten stemmen en vinden. Terwijl alle leden afzonderlijk toch verondersteld worden de mensen in de gemeente te vertegenwoordigen en namens hen te spreken en te oordelen. Zou het niet beter zijn als op gemeentelijk niveau mensen als persoon gekozen worden en vrij zijn per onderwerp hun mening te bepalen en niet gedwongen door een discipline. Niet partijgebonden volksvertegenwoordigers, dus. Nu kan dat nog niet. Nu kan je alleen gekozen worden als lid van een partij met tenminste 10 leden op een kieslijst. Ik geloof dat dat partijenstelsel lokaal niet meer optimaal werkt. De nieuwste partij Democraten Gorinchem zegt een hedendaagse politiek - een beweging - voor te staan, maar in de praktijk is het stokoude politiek in een hip jasje."

STADSGIDS ,,Ik ben gaandeweg weer opgekrabbeld. Ik heb vijf verschillende opleidingen en trainingen gevolgd en was twee dagdelen per week actief als vrijwilligster bij de VVV (Mooi Gorinchem) en natuurlijk was er nog de raad. Ik heb weer een nieuwe baan en werk nu als General manager van een kennisinstituut op het gebied van technische isolatie. Voor 32 uur per week. Na een burn-out moet je toch beter op de verdeling van je energie gaan letten. Ook ben ik inmiddels stadsgids geworden, maar heb, vanwege corona, nog niet als zodanig kunnen acteren. Ik vind het geweldig om mensen onze mooie stad te kunnen tonen. Ik heb het geluk, dat ik positief ben ingesteld en ook in moeilijke tijden nieuwe kansen zoek en zie. Ik kan gemakkelijk doorgaan, heb ook nooit slaapproblemen. Ik zie gemakkelijk de mooie kant van tegenslagen."

Renate van Maaren, een leuke vrouw, vind ik. Met hart voor de stad.

Jos Huibers in gesprek met Renate van Maaren