Aan het woord is Susan Schuddeboom. Veel mensen in Gorinchem kennen haar als Ambassadeur Duurzaamheid. Haar naam is verbonden aan evenementen als Werelds Koken en de Stadstafel. ,,Bij Werelds Koken werken leerlingen samen met een aantal topkoks en bereiden ze met elkaar een duurzame maaltijd. Ontzettend leerzaam voor de kinderen en heel leuk om te doen." Naast duurzaamheid is verbinding zoeken (en vinden) een belangrijk ingrediënt bij Werelds Koken. Dat geldt overigens ook voor de Stadstafel, een duurzaam diner voor 100 mensen. ,,Je zit met vreemden aan een tafel en raakt met elkaar in gesprek. Maar ook de verschillende ondernemers die aan het project meewerken, komen met contact in elkaar. Daar zijn ook weer andere leuke samenwerkingsvormen uit voortgekomen", vertelt Susan.

TUSSEN DE OREN Jongeren het belang van duurzaamheid bijbrengen vindt Susan enorm belangrijk. Daarom zijn er bij activiteiten zoals Werelds Koken en de Stadstafel ook altijd jongeren betrokken. ,,Jongeren moeten echt tussen de oren krijgen hoe belangrijk het is om goed voor elkaar en de spullen om ons heen te zorgen. Het is mijn missie om ze daar enthousiast voor te maken." Een duurzaam leven geeft je een goed gevoel, vindt Susan. ,,En het is nog goed voor je portemonnee ook", voegt ze er lachend aan toe. ,,Daarom vind ik het ook zo leuk om te zien dat mijn dochter nu ook zo actief bezig is met duurzaamheid. Dat is dan blijkbaar toch overgekomen."

Zelf heeft ze het duurzame vooral meegekregen van haar vader, vertelt ze. ,,Mijn vader was er ook altijd mee bezig. Maar wel op een prettige manier. Hij liet me nadenken over de keuzes die ik maakte. Het is niet zo dat ik dingen niet mocht of zo, maar hij vroeg dan bijvoorbeeld wel: is dat nu wel nodig? Eigenlijk heb ik het ook nooit zo ervaren hoor, het waren op een gegeven moment mijn collega's die zeiden: 'Joh Susan, jij ben echt ontzettend duurzaam bezig'. Ik denk dat toen het besef pas echt kwam."

TWEEDEHANDS KLEDING ,,Ik ben bijvoorbeeld, net als de meeste vrouwen, gek op mooie kleding. Maar als ik kleding koop, doe ik dat vaak tweedehands. De modeverkoop van de Soroptimisten met tweedehands kleding is vaste prik. Ook kun je mij regelmatig tegenkomen in tweedehands kledingwinkels. En als ik nieuwe kleding koop dan investeer ik in kwaliteit en duurzaamheid." Ook leent ze veel van haar zussen en toen de kinderen klein waren, werd kleding vaak doorgeschoven van het ene kind naar het andere kind. 

Voedselverspilling is voor Susan een grote bron van ergernis. ,,Jaarlijks wordt er zo'n 35 kilo per persoon aan voedsel weggegooid. Maak bijvoorbeeld een boodschappenlijstje als je boodschappen gaat doen, daarmee voorkom je dat je te vaak iets weg moet gooien. En ook niet onbelangrijk: sla niet aan op elke aanbieding die er is. Vraag je altijd af: heb ik dit wel nodig? Want je kunt wel een kilo vlees kopen, maar als je vervolgens de helft weggooit, omdat je het niet nodig hebt, is het alsnog zonde."

Als we allemaal denken: het zal wel, dan gebeurt er nooit iets,,Ik ben van mening dat alle kleine beetjes helpen. Ik geloof niet in de gedachte: druppel op een gloeiende plaat. Als we allemaal iets doen, kunnen we ook veel bereiken. Verbeter de wereld begin bij je zelf, ik geloof daar echt in. Weet je, als we allemaal denken: het zal wel, dan gebeurt er nooit iets. Dan zal er nooit iets veranderen." En die kleine dingen zitten hem bij Susan bijvoorbeeld in het lenen van de ladder bij de buurvrouw als ze die nodig heeft. ,,Waarom zou ik al die spullen zelf aanschaffen als ik ze ook kan lenen als ik ze toevallig een keertje nodig heb." Of het scheiden van afval, de lichten uitdoen in een ruimte waar je niet bent, de thermostaat een graadje lager, de waterkraan niet te lang laten lopen. Allemaal kleine handelingen die bijdragen aan een betere wereld. ,,Natuurlijk is het soms wel eens gedoe. Het scheiden van afval is best een klus. Maar probeer het gewoon eens. Je raakt er vanzelf aan gewend. En zo geldt dat voor meer zaken."

APPELTAART Het lukraak aanschaffen van spullen is sowieso iets wat Susan zo min mogelijk probeert te doen. ,,Voor mijn verjaardag wil ik bijvoorbeeld liever ook geen spullen. Geef mij maar belevenissen of spullen die op kunnen. En dat hoeft echt niet groots en meeslepend te zijn. Dat kan een een versgebakken appeltaart zijn of ergens lekker een kop koffie drinken met een vriendin. Op die manier krijg je minder spullen in huis, maar spaar je wel waardevolle herinneringen. Het is niet moeilijk om zo iets te geven en het is ontzettend leuk om te krijgen."

,,Weet je", sluit Susan haar pleidooi voor duurzaamheid af, ,,Als je goed voor jezelf en voor de mensen om je heen zorgt voel je je een stuk beter. En als je lekker in je vel zit, zorg je ook weer beter voor jezelf en voor anderen. Je bent minder geneigd tot bijvoorbeeld 'troosteten' of een middagje shoppen omdat je vindt dat je dat verdiend hebt na een drukke dag op het werk. Je koopt minder spullen als je lekker in je vel zit, je gooit minder eten weg ... en zo is de cirkel weer rond."

door Mirjam de Swart