Vanaf de Wal

Eva, Marjo, Attie en Reinie

15 mei 2022 om 16:00 Column

Met Eva, Attie en Marjo had ik in de afgelopen jaren een uitgebreid interview, dus als u deze krant een beetje gevolgd heeft, dan hebt u toch een aardig beeld van het gros der actuele wethouderskandidaten van onze, thans door toeristenhordes overlopen, stad. Ook met de burgemeester Reinie, mevrouw Melissant zeg maar, had ik al herhaaldelijk afspraak voor gesprek, maar dat werd en wordt steeds afgezegd of uitgesteld, hoe gaarne ik haar ook nader aan u, de lezende Gorcumer, zou willen voorstellen. Zij is steeds te druk of het moment is niet geschikt of ‘de secretaresse zal je binnenkort bellen.’ Ook met drie van de vier voorgaande en thans nog zittende wethouders - demissionair of gewoon in afwachting? - had ik ruim voor hun aantreden een gesprek, dus je kunt wel zeggen, dat ik een goede neus heb voor aanstormend wethouderstalent. Als je goed kijkt en snuift, dan kun je de wethoudersambitie namelijk zien en ruiken. Zo sprak ik ook een aantal trappelende kandidaten, die dolgraag zouden willen, maar nu dus buiten de wethoudersboot (dreigen te) vallen, maar die ooit, in de toekomst, wat die politiek ook brengen mogen, hun kans zullen grijpen. De twee mannen, die thans kandidaat zijn, Fatih en Marius, heb ik nooit in levenden lijve gezien, dus ik weet ook niet hoe zij ruiken. Zij torsen ook het grote nadeel dat zij man zijn en bovendien niet homoseksueel of tot man getransformeerd. Althans, voor zover mij bekend. We leven immers in de eeuw van de vrouw. Aan alle zijden lopen de vrouwen de mannen voorbij en zelfs in de van oudsher mannenberoepen, als voetballer, kraanmachinist, scheidsrechter, manager of CEO zijn het vooral de vrouwen die uitblinken.

Ik spreek nog steeds ouderwetse mannen, die het maar niks vinden, dat in een volgend College, vrouwen in de meerderheid zijn, maar ik vind het goed, een goede zaak.

In mijn ogen en neus zijn Eva, Attie en Marjo uitstekende kandidaten, gepokt en gemazeld in de plaatselijke politiek als langdurig lid van de gemeenteraad, waarin zij zich verstandig, positief en samenwerkingsbereid toonden. Ik vind dergelijke kandidaten verreweg te verkiezen boven carrièretijgers, die wel als wethouderskandidaat beschikbaar zijn, maar niet bereid zijn in de gemeenteraad plaats te nemen, als zij gekozen worden. Van mensen, die langdurig zelf in de raad zaten, mag verwacht worden, dat zij, als wethouder respectvol met de raad zullen omgaan en zich laten controleren. Een tweede groot voordeel van de vrouwelijke dominantie is, dat de kans op schandalen van seksuele of anderszins grensoverschrijdende aard kleiner is. Vrouwen schijnen geen grenzen te overschrijden. Je hoort er tenminste vrijwel nooit iets over. Dat een vrouw met statuur bijvoorbeeld een mannelijke stagiair onzedelijk, dan wel ongewenst betast, of een foto van haar geslachtsdeel rondstuurt. Natuurlijk gebeurt het wel, zo verzeker ik u, maar mannen zijn vooralsnog te schijterig om dat te melden, of zij zijn stiekem een beetje trots, dat ze gestalkt worden.

Volgens de wetenschap komt het allemaal vooral door testosteron, het hormoon, waarover de man in veel hogere mate beschikt dan de vrouw. Het maakt de man dominant, agressief, ambitieus en bronstig. Onder andere dan. Het is derhalve een hormoon, dat in bepaalde omstandigheden akelig kan opspelen, ongeacht verschuivingen en veranderingen op maatschappelijk en cultureel gebied. Ik bedoel, nu de vrouw oprukt en haar plek opeist, zit de man opgescheept met nutteloze hoeveelheden testosteron. Daar is hij niet zomaar vanaf. Dat kan generaties duren.

Ik heb hoge verwachtingen van Eva, Marjo, Attie en Reinie. Ik hoop oprecht dat het hen lukt de al twaalf jaar woekerende, gepolariseerde, door haantjesgedrag getekende sfeer in de Gorcumse politiek te verbeteren en weer tot democratische samenspraak te komen. Ik hoop ook werkelijk, dat het hen lukt de afgewezen mannen hun succesjes te gunnen. Want anders gaan ze vinnig keffen, blaffen en bijten. Met alle gevolgen van dien over vier jaar.

Jos Huibers

jos.huib@icloud.com