Wat staat daar nou?! Post voor Netanyahu

27 mei 2025 om 11:27 Column Wat staat daar nou?

Onder een bericht op de Facebookpagina van De Stad Gorinchem over de gemeenteraad verscheen een reactie die me aan het denken zette. De raad heeft met ruime meerderheid een motie aangenomen om zich uit te spreken tegen het kabinetsbeleid omtrent Israël en Gaza. Met ‘Gorinchem trekt een rode lijn’ schaarden de raadsleden zich achter de oproep tot een staakt-het-vuren, vrijlating van gijzelaars en het toestaan van humanitaire hulp. Alleen VVD en ChristenUnie/SGP stemden tegen. Eén van de reageerders typte onder dit bericht: ,,Gaat die Netanyahu nu schrikken ofzo of in zijn broek poepen van angst? Denk je nou echt dat ‘ie ook maar iets meekrijgt van wat er hier gezegd wordt.” 

En eerlijk gezegd: ergens snap ik hem wel. Op het eerste gezicht klinkt het ook best onzinnig: een gemeenteraad die zich uitspreekt over een conflict duizenden kilometers verderop. Alsof een vermanend vingertje vanuit Gorinchem de decennialang durende oorlog tussen Israël en Gaza wel even oplost. 

Maar, laat me een vergelijking maken. Stel je voor: een vriend is ziek, zijn vrouw heeft hem verlaten en er hangt ontslag boven zijn hoofd. Kortom, het leven zit flink tegen. Jij kunt dit allemaal niet oplossen. En tóch stuur je een berichtje. Niet omdat je zo zijn problemen kunt laten verdwijnen, maar omdat je laat zien: Je staat er niet alleen voor. 

Zo’n brief is precies dat. Geen wondermiddel, geen diplomatieke doorbraak, maar een moreel gebaar. Niet voor Netanyahu, maar voor de mensen die lijden in Gaza, én voor inwoners hier in Nederland, in Gorinchem die betrokkenheid voelen. Gemeentepolitiek gaat niet alleen over woningbouw, zorg voor kwetsbare inwoners en bereikbaarheid van de stad. Het gaat óók over laten zien waar je als gemeenschap voor staat. 

Als we alleen nog zouden praten of handelen wanneer iets direct resultaat oplevert, kunnen we het hele idee van solidariteit net zo goed direct afschaffen. Dan zeggen we tegen Amnesty, Artsen zonder Grenzen en ieder protestbord op de Dam: ,,Laat maar, het helpt toch niet.” Maar dat vind ik een makkelijk excuus om niks te hoeven doen. Lekker veilig in je eigen bubbel. 

Dus ja, ik ben blij dat de gemeenteraad zich uitspreekt over deze ingewikkelde kwestie. Laat ze maar brieven sturen, hoe symbolisch ze soms ook zijn. En voor wie dat allemaal onzin vindt: prima, zeg het gerust. Laat je horen. Juist dát zorgt voor gesprek, voor verschil van inzicht én voor verbinding. Misschien verandert het de wereld niet, maar het is wel de wereld waarin ík wil leven.

Mirjam de Swart