Raadspraat: Thuiskomen

Heb je het al gehoord, het zal toch niet waar zijn? De Molenhopper gaat stoppen! Op bezoek bij mijn 87-jarige moeder moet ik met het schaamrood op de wangen antwoorden dat ik er niets van weet. Met die Hollandse pot op het vuur en het gefluit op oude zeemansliederen voelt het altijd weer als thuiskomen. Meer dan welkom. Maar vergis je niet, als krasse knar wil je niet alleen maar afhankelijk zijn. Die Molenhopper is dan ook pure vrijheid. Zo nodig bel je die die andere trouwe en gemotoriseerde vriend en hop, je zit weer in het leven.

Maar nu dreigt die vriend te verdwijnen. Hoe kom je daar nu bij, vroeg ik nog. Het was de chauffeur die zijn zorg deelde. Het zag ernaar uit dat het bedrijf er niet uitkwam met de gemeente. Bij wat navraag werd het dreigende onheil bevestigd. Ik stond met mijn oren te klapperen want de raad weet officieel nog van niets. Ik ga er maar vanuit dat het college hard onderhandelt en nog geen slapende honden wakker wilde maken. Mocht het mislopen dan zal de reactie van Democraten Gorinchem helder zijn: handen af van de Molenhopper!

Bezuinigingen. Efficiëntie. Mooie woorden voor: “Zoek het zelf maar uit.” Alleen, als je geen auto hebt, geen fiets meer durft te pakken en de gewone bus te ver weg stopt, dan is “zelf uitzoeken” niet zo simpel. Voor velen is de Molenhopper geen luxe, maar een levenslijn.

De Molenhopper is geen gewone bus. Het is een soort rijdende buurvrouw met een tijdschema. Hij haalt je op bij je voordeur, brengt je naar de dokter, de markt, of je wekelijkse kaartclub. En hij zorgt ervoor dat je weer thuiskomt, ook niet onbelangrijk.

Zonder de Molenhopper verliezen mensen hun zelfstandigheid. Hun autonomie, zoals beleidsmakers dat graag noemen. Dat klinkt chic, maar het betekent gewoon: zélf kunnen bepalen waar je heengaat en wanneer. Niet altijd afhankelijk zijn van een ander.

Laten we eerlijk zijn, iedereen wil graag zelfstandig blijven. Niemand wil op zijn tachtigste smeken om een ritje naar het winkelcentrum. De Molenhopper geeft mensen hun waardigheid, hun vrijheid. En ja, soms ook gewoon een ritje naar de kapper, omdat grijze haren óók goed moeten liggen.

Dus college: kijk nog eens goed naar die cijfers. En kijk vooral naar de mensen erachter. Want bezuinigen op de Molenhopper is geen besparing, het is een verlies. Voor de stad. Voor al die mensen die gewoon nog willen meedoen én thuiskomen.

Pierre Schefferlie
Fractievoorzitter Democraten Gorinchem