Buurman Arie (81) wil niets liever dan Germa van den Boom vinden: ‘De oplossing ligt aan de Dwarssteeg’

NIEUWENDIJK Geliefd en verguisd. Geroemd om hun onbezoldigde inzet en verfoeid om ‘amateuristische onderzoekspraktijken’. De leden van de ‘werkgroep verdwijning van Germa van den Boom’ hadden 38 jaar lang echter maar een doel voor ogen, zegt Arie van der Stelt stellig. ,,Breng het lichaam van Germa thuis.” Van der Stelt, een van de vier werkgroepleden, legt uit waarom de vrijwilligers tot het gaatje gaan.  

Dit verhaal uit het dossier Germa van den Boom publiceerden we in maart 2023. We brengen het nu, precies veertig jaar na Germa’s vermissing, opnieuw onder de aandacht.

Arie van der Stelt is 81 jaar oud. Een man op leeftijd. Lopen gaat steeds lastiger. Heel langzaam loopt zijn energietank leeg. Toch kan Arie nog steeds dagen achtereen harken en schoffelen in zijn tuin. Hij verzorgt kippen en teelt groente. Bijna iedere dag kookt de Nieuwendijker uit eigen tuin, maar eieren eet hij met mate. ,,Alleen op zondag een eitje, de rest geef ik weg. Dat geldt ook voor mijn groenten trouwens. Ik heb veel teveel voor een man alleen.” Arie van der Stelt leeft niet meer in de hoogste versnelling. Maar laat de naam Germa van den Boom vallen en het vuur ontbrandt in de oude man. Hij fulmineert. ,,Met een bloedend hart heb ik me al die jaren ingezet voor dit dossier. Een meisje van negentien… Als een stuk vuil ergens gedumpt. Schandalig.”

De zaak Germa van den Boom

In de nacht van 28 op 29 juli 1984 verdwijnt de dan 19-jarige Germa van den Boom uit haar ouderlijk huis in Nieuwendijk. Niemand verneemt meer iets van haar. Gezien de sporen, gaat de politie er in 1984 vanuit dat Germa door een misdrijf verdwenen is. In de jaren die daarop volgen is er regelmatige aandacht voor deze mysterieuze verdwijning. Zo maakt Peter R. de Vries in 2007 een speciale uitzending over de zaak. Na zijn dood vraagt de Peter R. de Vries Foundation (onder aanvoering van De Vries’ dochter Kelly) aandacht voor de vermissing. In interviews laten familieleden, buren en vriendinnen weten hoe belangrijk het voor hen is dat hun geliefde Germa wordt teruggevonden. Ook Kelly de Vries licht toe waarom de zaak haar aan het hart gaat.

Met een bloedend hart heb ik me al die jaren ingezet voor dit dossier

Even terug naar het begin. Arie van der Stelt woont al heel zijn leven aan de Dwarssteeg in Nieuwendijk. In het huis op de hoek met de Kildijk. Hij groeit op met zijn ouders, broers en zussen. De woning blijft altijd zijn uitvalsbasis, ook al is hij een man van de wereld. 48 keer gaat hij op vakantie naar Afrika, maar Arie keert altijd terug. Inmiddels woont hij al vele jaren alleen in het stulpje dat veel weg heeft van een bungalow. 

Arie van der Stelt voor zijn huis aan de Dwarssteeg. Foto: Jan Noorlandt.

MYSTERIES 

In de avond van 28 juli 1984 gaat Arie van der Stelt naar de kroeg in Nieuwendijk. Even verderop. Uren brengt hij door aan de toog van het dorpscafé. Rond half twee waggelt hij naar huis. Arie is in de olie, na een gezellig avondje. Hij weet niet dat hij een nacht tegemoet gaat die zijn leven voorgoed zal veranderen. ,,Ik keek op televisie naar de opening van de Olympische Spelen in Los Angeles. Uren bleef ik op. Tegen zessen ging ik pas naar bed.” Van der Stelt krijgt die nacht niet mee dat buurmeisje Germa van den Boom tegen tweeën thuis komt. Ook de raadsels en mysteries die zich vervolgens aan de Dwarssteeg voltrekken, ontgaan hem. Aanvankelijk schenkt Van der Stelt weinig aandacht aan de verdwijning van zijn buurmeisje. Hij heeft niet zoveel op met Germa. Pas als journalist en amateuronderzoeker Ad Mol columns aan de vermissing gaat wijden, verdiept Van der Stelt zich in de feiten. ,,Ad schreef dingen die niet klopten. Ik belde hem op en van het een kwam het ander. We hadden een klik en ik besloot Ad te helpen.” Met Jacco van Putten en Stef Kampinga vormen Mol en Van der Stelt uiteindelijk de ‘werkgroep verdwijning van Germa van den Boom’.

OPMERKELIJKE VONDSTEN 

De vier bijten zich vast in de zaak. Ze storen zich aan het politieonderzoek, dat in hun ogen aan alle kanten rammelt. Met hard werken, het uitlopen van alle sporen én het zoeken van de publiciteit hopen ze alsnog een doorbraak te forceren. Geregeld melden de mannen dat ze aanknopingspunten hebben in hun onderzoek. Zo vertelt Stef Kampinga dat speurhonden in de buurt van Germa’s ouderlijke woning opmerkelijke vondsten hebben gedaan, zoals onder andere schoonmaakmiddelen, een vloerkleed en kledingstukken. Werkgroeplid Jacco van Putten zegt dat hij een brief heeft gekregen van (waarschijnlijk) een ouder persoon. Die schrijft: ‘Destijds was ik ongewild getuige van iets waar ik niet betrokken bij wilde geraken. Van mijn aanwezigheid is u niets bekend. Al die tijd heb ik erover gezwegen’. En Arie van der Stelt stuit bij een nachtelijke grondboring op een stukje bot van drie tot vijf centimeter groot. De Nieuwendijker gaat er aanvankelijk niet mee naar de politie. Hij heeft geen vertrouwen in het rechercheteam. Pas na 2,5 jaar belanden de botresten alsnog bij het Nederlands Forensisch Instituut, nadat televisiemakers Van der Stelt hebben geïnterviewd voor een reportage. Uiteindelijk blijken de botresten afkomstig te zijn van een dier.

Ook Germa woonde aan de Dwarssteeg in Nieuwendijk. Foto: Hannie Visser-Kieboom.

De werkgroepleden krijgen door de jaren heen tips én complimenten, maar de hoge bomen vangen ook veel wind. Bijtende kritieken vallen de vier ten deel. Van journalisten, dorpelingen en buitenstaanders

GEEN STANDBEELD

‘Amateuronderzoekers’, worden de werkgroepleden genoemd. Ze worden onder meer beticht van illegale opgravingen. Ad Mol wordt zelfs rechtstreeks in verband gebracht met de vermissing van Germa. Mol zou de man op een wazig fotootje zijn, die jaren na de rampzalige julidag wordt gevonden. Arie van der Stelt gaat aan. Hij begint te bulderen aan zijn eettafel. De Nieuwendijker neemt het op voor zijn overleden kameraad: ,,Ad Mol en ik verdienen geen standbeeld, maar we hebben in al die jaren ook niet veel hulp gekregen. Ik vind het schandalig hoe Ad is behandeld. Hoe zijn naam door het slijk is gehaald. Ad heeft enorm veel tijd en geld in de zaak gestoken. Het ging ons niet om het vinden van de dader. Dát is het werk van de recherche. Wij hadden maar één doel voor ogen: wij wilden en willen dat de resten van Germa gevonden worden, zodat de familie rust heeft. Het ergste vind ik het nog voor de broer van Germa. Hij was vijftien toen het gebeurde. De vermissing heeft zijn hele leven beïnvloed.”

,,Deze zaak heeft ook mijn leven bepaald en doet dat nog steeds. Gisteren stopte een auto op de dijk. Ik denk dan meteen: wat doet die auto daar? Waarom stopt-ie? De angst zit er nog steeds in dat er iets met een meisje kan gebeuren. Er gaat geen week voorbij of ik ben met de verdwijning van Germa bezig. Altijd en overal. Zo had ik tijdens al die vakanties in Afrika een raambiljet van Germa in mijn handbagage.”

OPLOSSING 

Germa’s verdwijning is al 38 jaar een raadsel. Arie schudt zijn hoofd. ,,Ik ben 38 jaar bezig geweest met deze zaak. Ik heb zo ongelooflijk veel verhalen en scenario’s gehoord. Wie is er niet in beeld geweest als verdachte? Ik kan er een boek over schrijven. Maar uiteindelijk is deze zaak helemaal niet zo ingewikkeld.” De man wijst naar buiten. ,,De oplossing ligt hier, aan de Dwarssteeg. De groep verdachten is niet zo groot. Eind 2007 heb ik DNA afgestaan, samen met 23 anderen. Mijn DNA kon niet in verband worden gebracht met de verdwijning van Germa. Ik heb die brief nog liggen. Ook al denk ik dat de dader niet meer leeft, ik ben ervan overtuigd dat een nieuw DNA-onderzoek voor een doorbraak kan zorgen. De technieken zijn enorm verbeterd. Ook het dossier biedt voldoende aanknopingspunten.”

Lees ook

Cold caseteam in zaak vermiste Germa van den Boom uit Nieuwendijk: ‘We kunnen niet overal gaan graven’

 

JUICHEND

,,Ik denk nog vaak terug aan mijn eerste verklaring bij het buurtonderzoek. Ik zei toen: dit is een simpele zaak. Hier ben ik nog steeds van overtuigd, ook door uitspraken van wijlen hoofdcommissaris Jan Blaauw. Blijf zoeken! Laat je zien in die Dwarssteeg. Hoe simpel kan het zijn en hoe groot wil je het maken via radio of televisie. Ik schat in dat niet meer dan ongeveer dertig mensen op de hoogte waren dat Germa het weekend alleen thuis zou zijn. Deze zaak móet op te lossen zijn. Daarom ben ik ook blij met alle aandacht. Én als het ooit zover komt dat de verdwijning wordt opgelost, zal ik juichend over straat lopen.” Arie kijkt naar de Dwarssteeg. ,,Eindelijk rust voor de familie. Dat gun ik ze.”

Meer weten over de vermissing van Germa van den Boom? Lees dan ons complete dossier met al het nieuws en de achtergronden.

Dit artikel kwam tot stand door een bijdrage van het Fonds Bijzondere Journalistieke Projecten.