Raadspraat: Verschillen mogen bestaan

Op Facebook verscheen laatst dat de lokale VVD vragen heeft gesteld over onderverhuur door statushouders. Die vragen zijn geen probleem, maar wat me raakte waren de reacties. “Stuur ze maar terug” en “Enkeltje retour”. Dat maakt me behoorlijk treurig. Niet vanwege deze meningen, want iedereen mag natuurlijk een mening hebben, maar hoe makkelijk mensen elkaar napraten zonder enige goede onderbouwing of menselijkheid.

Polarisatie duikt steeds vaker op. Of het nu om het klimaat, Trump of Israël. Het gaat allang niet meer om verschillen van mening bij een gesprek horen (en een democratie). Nee, polarisatie gaat verder en is gevaarlijk. Het draait tegenwoordig om zwart-witdenken: goed en fout, links versus rechts, wij tegen zij, zonder nuance of begrip.

Dit zien we het vaakst op sociale media en de landelijke politiek, maar helaas ook al op het werk en zelfs bij verjaardagen. En het onderwerp kan van alles zijn: boeren, vluchtelingen of religie. Te vaak kiest men een kant op basis van een snorremans in een oppervlakkig praatprogramma of een provocerende post van een politicus op X.

Wat schiet je daar eigenlijk mee op? Een handvol likes en hartjes op sociale media. Maar op de lange termijn betalen we een hoge prijs. Het vertrouwen verdwijnt – in elkaar, in de samenleving en in de politiek. Polarisatie is daarmee een grotere dreiging dan een vijand.

In de gemeenteraad zijn we het lang niet altijd eens met elkaar, maar we luisteren wel naar elkaars verhalen. Uiteindelijk zit iedereen in de raad met hetzelfde doel: het beste doen voor onze stad en inwoners. Die samenwerking begint bij respect en openheid.

Natuurlijk is het spannend om uit je eigen veilige bubbel te stappen en echt te luisteren. Het vraagt lef en moed om anders te kijken. Maar in plaats van mensen weg te zetten als “deugers” of “klimaatgekken”, moeten we zoeken naar wat ons bindt. 

Probeer niet steeds gelijk een houding van goed of fout aan te nemen, maar kijk vanuit meerdere kanten. Geef anderen de ruimte om zich uit te spreken. Het is menselijk om boos te worden, maar wij hebben nog altijd de keuze om écht contact maken door elkaar de hand te schudden of door simpelweg menselijk begrip, ongeacht welke kant iemand staat.

Gorinchem kan een voorbeeld zijn, als mooiste vestingstad én stad van tolerantie. Een stad waar verschillen mogen bestaan.

Ariën van Houwelingen

fractievoorzitter SP