Column: Visitekaartjevisioen

Mijn dochters, die ik niet heb, hadden er vast een unheimisch gevoel gekregen. ’s Avonds laat is het aan de Spijksedijk, voorbij de Gamma, geen fijn territorium. Daar in het Avres-gebouw heb ik zelf strómen bloed vergoten, als donor toen de Bloedbank er nog zat.

Toch was donderdag juist daar een bijeenkomst van raadsleden, fractieassistenten en bijna het hele college. Het stadhuis was namelijk maar beperkt beschikbaar. Nu zat men opgepropt in dit externe, dure zaaltje waar werkelijk niet één burger of journalist bij had gekund. De openbaarheid en transparantie werden helemáál een dode letter doordat het technisch niet mogelijk was de bijeenkomst te ‘streamen’. Dat is sinds 2019 hier, zoals bij elke gemeente, wel regel, zodat iedereen thuis live of achteraf het debat kan volgen.

’t Is dat ik er toevallig was, op de enige vrije stoel, om dan maar de zware taak te vervullen toch een tipje van de sluier op te lichten. Aan de dienstdoend wethouder zou het niet liggen, die kwam me een handje geven. Ook voorzittend raadslid Kees van Willigen heette me welkom en wees de aanwezigen even waar die ‘kritische stukjesschrijver’ zat.

Het onderwerp was het ‘visitekaartje van de stad’, zijnde het Stationsgebied (van de Concordiabrug tot en met ‘gebouw C’, de stadhuisvleugel waar Poort6 plannen mee heeft). Op 26 juni 2025 had men al beleefd geluisterd naar geschiedenisdocent Igor Shtafirnyy, die 731 handtekeningen had verzameld voor herbouw van het in 1970 gesloopte stationsgebouw, maar dat idee leek thans wel vergeten.

Eigenlijk is alles nog maar een wazig visioen: een raadslid zei met stemverheffing dat integraliteit prioriteit had en een ander zei wat rustiger hetzelfde, namelijk dat alles superbelangrijk was. Dus niet alleen wonen (in zeven bouwlagen), maar ook kantoren, een sportschool, een koffietentje, een uitnodigende looproute naar de stad, groen en nog zowat punten waarover allemaal nog besloten moet worden. En meerdere dingen stonden in de weg: het benzinestation, de weg waar ambulancechauffeurs drempelloos willen racen en vooral het gemeentelijk parkeerterrein voor de kantoorgebruikers, die er contractueel ‘eeuwig gratis’ mogen parkeren.

Kees moest alle sprekers wel ‘gierend’ opjagen, want om 22.35 uur ging anders het inbraakalarm af. Dáár was in ieder geval niets aan te doen.

René van Dijk