Elles Tegelijk: Volwassenen

Een paar weken terug kwam die grote oerknal! De dag dat ik in één klap volwassen zou worden. Althans, die hoop had ik.

Mijn 40e was iets waar ik naar uitkeek. Ik zou nu echt volwassen worden.

Een paar dagen ervoor stond ik in de keuken tijdens het koken te dansen op de muziek die uit de boxen klonk. Terwijl ik springend en heupwiegend druk stond te doen in een poging iets fatsoenlijks op tafel te zetten, zat ik tegelijkertijd op m’n telefoon een mailtje te versturen en probeerde ik te luisteren naar wat één van de huispubers probeerde te vertellen vanaf de bank.

Nadat de pubert de opmerking maakte ‘Jeetje wat ben jij blij aan het doen. Waar heb je last van? Je lijkt wel een blij ei!’, vertelde ik in geuren en kleuren dat ik uitkeek naar mijn verjaardag en dat ik eindelijk 40 zou worden. Het kunnen zeggen dat ik 40 jaar ben, zou zoveel serieuzer en volwassener overkomen vertelde ik. Ja, dat was het. Ik was eindelijk volwassen!

Terwijl ik daarna een pirouette draaide, gleed ik weg op een papiertje dat op de grond lag. Terwijl ik in mijn schrik probeerde overeind te blijven, greep ik vast wat er in mijn bereik lag om steun te zoeken. Blijkbaar was de prullenbak niet sterk genoeg en kletterde ik samen met het huisvuil door de keuken. Luid gillend klapte ik op de grond en terwijl ik m’n kont al direct blauw voelde worden, kreeg ik gruwelijk de slappe lach tussen het jammeren van de pijn door. In de tussentijd kookte de groente over en bakten de aardappels aan.

Terwijl ik overeind probeerde te klauteren in de chaos, rook en drukte zette mijn zoon rustig het kookstel uit, haalde de pannen ervan af en zette de afzuigkap op zijn hardst aan.

Terwijl ik omhoog keek naar hem keek hij me aan, zuchtte en zei: ‘Gaat lekker zo hè mam, dat volwassen zijn?’

Ik zuchtte diep terwijl ik over mijn zere bil bleef wrijven en de chaos om me heen bekeek. Ik moest het toegeven: Ik kan helemaal niet volwassenen. Het past niet bij me.

Het werd tijd dat ik dat maar gewoon zou accepteren. En daar is je 40e dan weer een perfecte leeftijd voor gelukkig.