Robin Hood en de onvrije vrijheid

In Gorinchem is ophef ontstaan over de beslissing van enkele scholen om niet deel te nemen aan de theatervoorstelling van Theatergroep Manteau. De basisscholen waren uitgenodigd voor de familiemusical Robin Hood: “in slechts één uur word je meegenomen naar het 15e-eeuwse Nottingham, Engeland, waar Robin Hood, de heldhaftige boogschutter, samen met haar vrolijke vrienden strijdt tegen onrecht”. Maar er zat een addertje onder het gras. De held Robin, een vrouw, kust haar Lady Marian. Vijf jaar eerder bood dezelfde groep een voorstelling aan voor kinderen van 7-10 jaar, waarbij een prins verliefd was op zijn lakei.

De ambtenaren die al begrepen dat De Kus voor scholen en ouders niet acceptabel was, informeerden scholen probeerden de theatergroep te beïnvloeden. Verschillende scholen besloten af te zien van deelname, juist omdat ze verbindend wilden zijn en zelf in overleg met ouders en kinderen wilden bepalen hoe onderwerpen als seksualiteit en liefde het best kunnen worden aangeboden.

De theatergroep Manteau wast haar handen in onschuld. Er is voor een vrouw gekozen simpelweg omdat zij de beste kandidaat was voor die rol. En of een liefde iets is tussen man en vrouw, of tussen vrouw en vrouw, kan toch geen verschil maken? Dat kan geen issue zijn. Scholen hoeven daar niet vooraf over geïnformeerd te worden. De conclusie moet zijn: of de theatergroep is de verbinding met de werkelijkheid compleet kwijtgeraakt, of ze lapt het feit dat veel Gorcumse ouders hier anders over denken gewoon aan haar laars. De impliciete boodschap is dan: die mensen zijn niet oké.

Dit lijkt ook het oordeel te zijn van de Laura Pellikaan (Democraten Gorinchem), Tom van der Meijden (D66) en Evelien de Munnik (PvdA). De zorg van de gemeente voor de totale Gorinchemse gemeenschap wordt weggewuifd. Blijkbaar heeft een gemeente niet de vrijheid om haar beleid af te stemmen op de gedachte dat christelijke scholen er ook mogen zijn en in hun eigen opvattingen gerespecteerd dienen te worden. Voor Pellikaan, Van der Meijden en De Munnik staat ongebreidelde artistieke vrijheid met stip bovenaan.

Dat is een opvatting. Anderen denken daar anders over. Zoals ik. In mijn leven is de verbinding en liefde tussen mensen een hogere waarde dan de artistieke vrijheid van een kunstenaar.

Er is hier natuurlijk nog iets anders aan de hand. Wat is goed? Wat is waar? Mag iedereen dat zelf uitmaken op basis van zijn gevoel? Dat kan niet waar zijn. Niemand vindt het goed als een arts zijn werk doet met als hoogste doel om steenrijk te worden. Blijkbaar is er iets als een algemene moraal. Voor christenen is het duidelijk: God heeft de wereld lief. Hij heeft zijn tien woorden gegeven omdat Hij mensen het goede gunt. Hij heeft zijn Zoon gegeven voor mensen die zich niet aan Zijn wetten hebben gehouden, maar zich bekeren, zich in berouw en geloof tot Hem wenden.

Steef Post, inwoner van Gorinchem