Afbeelding
Sonja Bron

Wat staat daar nou?! Heks

Opinie Wat staat daar nou?

Dit weekend bracht ik vooral door op zolder. De bovenste verdieping van ons huis waar tot een maand of drie geleden de slaapkamer van ons oudste kind zich bevond. Net na de zomervakantie ging zij op haar 21ste het huis uit. Op weg naar nieuwe avonturen. Veel spullen werden meeverhuisd, maar een groot deel van haar snuisterijen en prullaria bleef achter. De zolder is inmiddels omgedoopt tot game- en hangplek voor ons jongste kind en al die meidentroep moest plaats gaan maken voor zijn spullen. En zo geschiedde.

Tijdens het opruimen stuitte ik op talloze briefjes, kaartjes en losse papiertjes met opbeurende spreuken en gezegden, veelal in het Engels. ‘Nobody’s perfect’, ‘Ain’t your bitch’, Ýou can do this’, ‘Write your own story’, ‘Believe’ en meer van dat soort woorden waar pubermeisjes vaak hoop uit putten. Stuk voor stuk in meer of mindere mate positieve woorden, die het ingewikkelde puberleven soms net wat dragelijker maken.

Bladerend door al die woorden van hoop, bedacht ik me dat het echt niet alleen pubermeisjes zijn die deze powertalk zo af en toe nodig hebben. Iedereen knapt op van een lief en welgemeend compliment! Toch blijven juist de positieve woorden bij de meeste mensen maar kort hangen. Je kunt op een dag tien complimenten krijgen over je nieuwe kapsel, maar die ene afkeurende blik is hetgeen dat bij veel mensen blijft hangen. Laat staan als die afkeuring ook echt wordt uitgesproken.

En toch lijkt het er soms op dat mensen zijn vergeten hoe ze een ander een goed gevoel kunnen geven. In het dagelijks leven valt dat misschien nog wel mee. Je kind een complimentje geven over zijn opgeruimde humeur, je vriendin vertellen hoe leuk ze er vandaag uitzien of een collega prijzen voor de zorgvuldige voorbereiding van het werkoverleg. De meeste mensen gaat dit nog aardig af.

Nee, waar het vaak echt mis gaat zijn de sociale media. Wie hier door de ontelbare reacties heen scrolt zou bijna denken dat iets aardigs zeggen absoluut niet meer van deze tijd is. Sterker nog: het lijkt voor sommige mensen een sport om op zo grof mogelijke wijze zijn of haar mening te verkondigen.

,,Sorry hoor maar mevrouw Melissant heeft er een aardige dooie boel van gemaakt. Misschien leuk voor 80-plussers maar voor de jeugd is er geen moer meer te doen door die heks.” 

Natuurlijk mag je het ergens niet mee eens zijn. Maar waarom die toevoeging van dat laatste woordje: heks? Ik hoop dat onze burgermoeder een brede rug heeft waar ze dit soort opmerkingen met gemak van af kan laten glijden, want ze krijgt nogal wat naar haar hoofd geslingerd op social media. Toch ben ik ergens een beetje bang dat óók bij haar die vervelende woorden het langste blijven hangen en niet de, opbouwend bedoelde, kritiek. Het is tenslotte ook maar een mens. Misschien zouden we daar eens wat vaker bij stil moeten staan als weer eens ergens iets van vinden?

Mirjam de Swart

advertentie