Theatergroep Bisonder speelt De Intrigant

6 mei 2008 om 00:00 Voorlezen Nieuws

,,Het heeft te maken met emotie. Iets dat je leest en je boeit, een fascinatie voor een bepaald thema. Bij mij werkt het zo dat wanneer ik tijdens het lezen over een bepaald onderwerp beelden binnen krijg, ik zeker weet dat het tot een goede productie zal leiden. Is dat niet zo, dan wordt het niks en gooi ik het hele idee meteen overboord. Wat ik ook heb ondervonden, is dat een goed stuk ruimte over laat voor de regisseur om zelf de vorm te bepalen.”

‘Misleiden is van alle tijden en universeel’ GORINCHEM - De nieuwe productie van theatergroep Bisonder wordt in mei en juni in Fort Vuren opgevoerd. Het betreft in totaal acht voorstellingen. Deze bijzondere groep - what’s in a name - is opgericht in 1994 en is inmiddels een begrip in Gorinchem en omstreken. Ieder jaar wordt een nieuwe voorstelling neergezet onder de bezielende leiding van regisseur Ine Masseling. Elke voorstelling die vanaf ‘94 is vertoond, is uit haar brein ontsproten. Aan haar dan ook de vraag door wie en door wat ze geïnspireerd raakt ofwel hoe ze tot een thema komt voor een theatervoorstelling.

door Inge Keppels

Roddeljournalistiek

De kern van het verhaal van ‘De Intrigant’ is misleiding. Ine Masseling heeft zich laten inspireren door Othello van Shakespeare. De kapstok van het stuk is de roddeljournalistiek. In de krant(en) staat elke dag wel een artikel over misleiden. Of dat nu de politiek betreft, sport, kunst of literatuur. Misleiden is van alle tijden en universeel. Het is een serieuze voorstelling, gelardeerd met humor. De boodschap van de voorstelling is dat in geval van misleiding, oogkleppen catastrofale gevolgen kunnen hebben. Het stuk heeft een dramatische ontknoping. De twee concurrerende redactrices in het stuk - Masseling spreekt over de twee meiden - maken het luchtig en interacteren, met name aan het eind van de voorstelling, met het publiek.

Hoe gaat de voorbereiding voor een nieuw stuk in zijn werk? Ine Masseling geeft aan dat er elk jaar van juni tot september een rustpauze wordt ingelast. Zij heeft dan de tijd om zich te concentreren op een nieuw onderwerp. In september start ze met een workshop; het raamwerk voor de nieuwe productie is dan gereed. Alvorens het stuk verder uit te werken heeft ze een gesprek met het bestuur welke zij ‘groots’ noemt.

,,Het is echt teamwork,” zo benadrukt Masseling. ,,Ik presenteer het stuk als een grote taart; het ligt in bewerking klaar. Vervolgens gaan de spelers op zoek naar de personages. Ik heb de diverse rollen in het stuk wel geschreven met de acteurs in mijn achterhoofd maar zij moeten uiteindelijk in de rol kruipen van het personage.”

Als ‘het klopt’

Het is al met al dus geen statisch gebeuren. Om goed acteerwerk neer te kunnen zetten, is veel vertrouwen nodig. Hoe creëer je dat als regisseur? Masseling noemt het sleutelwoord respect. ,,We gaan respectvol met elkaar om en dat is de basis voor vertrouwen. Er zitten soms heel gevoelige, zelfs pijnlijke momenten in een stuk. Zo’n scène vraagt veel concentratie en dan stellen de betreffende spelers zich kwetsbaar op. In dergelijke settings kies ik voor een deelrepetitie, dat wil zeggen dat ik dan eerst repeteer met een klein groepje acteurs en dat pas later de overige acteurs zich bij de groep voegen.” Ine Masseling zet zich met hart en ziel in voor deze bijzondere theatergroep hoewel ze zich soms wel afvraagt waarom ze niet gewoon in het pluche gaat hangen. Wanneer vindt ze nu zelf dat een productie geslaagd is? ,,Als ik zit te kijken en voel dat alles klopt: de stiltes, de draaien, de woorden... gewoon, zoals ik het bedoeld heb. Dan zit ik naast mijn techneut Olaf en die knijp ik dan helemaal blauw! Overigens zijn de eerste vijf minuten zeer bepalend. Als het begin goed gaat, gaat de rest ook goed.”

Voor haar is toneelspelen kijken of het plaatje klopt. Hoe belangrijk is het dat je als regisseur zelf toneelervaring hebt? ,,Dat is heel belangrijk”, aldus Masseling. ,,Van een dirigent mag je ook verwachten dat hij weet wat een orkestlid speelt, zo geldt dat ook voor een regisseur. Je moet je kunnen inleven in de rol van een acteur en dat kan naar mijn idee alleen maar wanneer je zelf toneelervaring hebt. Als regisseur moet je streng zijn maar ook niet vergeten te knuffelen! Je staat als een coach langs de zijlijn.”

De emotie

Tijdens het spelen is Masseling op zoek naar de schoonheid van een gebaar waarin de emotie besloten ligt. ,,Dat zegt vaak meer dan woorden. Met een bepaalde handeling kan zo veel gezegd worden ofwel de non-verbale component speelt een belangrijke rol. Dat kan een vrij simpele handeling zijn, de wijze waarop bijvoorbeeld tijdens een voorstelling een gebakken eitje wordt gepresenteerd, de intonatie, de blik, de intentie waarmee deze handeling wordt uitgevoerd, daarin ligt veel besloten.” Aan het eind van de repeteercyclus, zodra de première in zicht komt, wordt het stuk steeds minder van de regisseur. Ze wordt er steeds beter in, het loslaten. ,,Vlak voor de première staan we met z’n allen in een kring, hand in hand. We vormen allemaal een schakel van de ketting (maar de regisseur heeft het slotje). Het stuk is dan niet meer van mij maar van de spelers. Dat is een heilig moment en dat voelt goed. Het heeft veel zo niet alles te maken met vertrouwen. Al die mensen vormen een hechte groep. Alle neuzen staan in dezelfde richting. We ademen diep in, de lucht geeft ons vleugels.”