Anja Rietveld: 'Dans vertelt een verhaal'

GORINCHEM - Dans is haar lust en haar leven. Vroeger liep ze dansend door de gangen, nu steekt ze al haar energie in haar leerlingen. Anja Rietvelds dansschool Papillon bestaat veertig jaar. Nog altijd raakt dans haar. Wanneer ze vertelt over de passie voor dans die ze herkent bij haar leerlingen, wellen de tranen op in haar ogen. ,,Dansen is emotie.''

Door Annika Both

Afgelopen zaterdag speelden de leerlingen van Papillon twee wervelende voorstellingen in schouwburg De Nieuwe Doelen. Op die manier vierden ze het veertigjarige jubileum van de dansschool. De optredens zijn immer groots van opzet. Anja Rietveld: ,,Ik wil alles er uit halen en zorgen dat de leerlingen stralen.'' De Gorcumse schiet vol. ,,De groep die er nu staat, heeft karakter. Het is zo mooi om te zien, dat terwijl er niets wordt gezegd, je de emotie voelt. Dans vertelt een verhaal, dansen ís emotie.''

'Gillend gek'

Anja veegt haar tranen weg. Ze vertelt over het begin van haar danscarrière. ,,Ik heb dansen altijd al leuk gevonden. Helaas kon ik niet op les, want ballet was iets voor vermogende mensen. Daarom ging ik op turnen. Vanzelfsprekend was ritmisch gymnastiek mijn favoriet. Toen ik ongeveer 11 jaar was mocht ik eindelijk op balletles in Leerdam.'' Ze spaart haar eerste balletschoenen bijeen door het maken van houten pollepels en gispen beeldjes.

Er gaat een wereld voor Anja open. Op haar zestiende verliest ze zichzelf in het beatballet, toen vooral bekend van Penney de Jager, die acht jaar lang de choreografieën voor het programma TopPop verzorgde. Ze wordt opgemerkt door Carla Meyer. Deze heeft een eigen dansgroep en doet mee aan de shows van Rudi Carrell. ,,Ze nodigde mij uit om een beroepsopleiding te volgen. Mijn ouders konden dat niet betalen, het was veel te duur. Ik heb toen opslag gevraagd op het kantoor waar ik werkte. Daar werden ze gillend gek van me; ik ging al dansend door de gangen. De directeur verdubbelde tot mijn verrassing mijn loon. Van mijn 16e tot mijn 18e zat ik overdag op kantoor en 's avonds reisde ik Carla overal achterna.''

'Hard werken'

Na jarenlang verschillende cursussen te hebben gevolgd en les te hebben gegeven, start Anja in 1974 haar eigen dansschool in Gorinchem. In de veertig jaar daarna volgt de ene rage de andere op. ,,Wij gingen mee met de hype, zoals tai bo, aerobic en steps. Zolang het maar ritmisch was.'' Anja beschrijft dat op een gegeven moment de aandacht voor dans terug liep. ,,Het was geen deel meer van de opvoeding. Bovendien wilde niemand de verplichting aan; er was simpelweg geen tijd voor.'' Ze kan het gebrek aan vasthoudendheid niet begrijpen. ,,Omdat ik later begonnen ben, wist ik absoluut zeker dat ik wilde dansen. Ook besteedde ik er veel en lang tijd aan om er goed in te zijn.'' De dansshow So You Think You Can Dance van RTL brengt verandering. ,,Ineens steeg de populariteit van dans weer. Ook begrijpen kinderen van de kandidaten dat ze hard moeten oefenen voor een goed resultaat.''

Springplank

Anja heeft de kwaliteit van haar lessen hoog in het vaandel staan. ,,Mijn school is een springplank voor professionele dansers.'' In de tussentijd is het aanbod met klassiek en jazzballet uitgebreid met onder meer streetdance en hiphop. ,,Techniek is en blijft de basis. Wanneer je dat onder de knie hebt, pak je al het andere veel sneller op. Bovendien moet je je lichaam kennen en weten wat het doet.'' Anja vertelt dat ze niet streng is, maar duidelijk en consequent. ,,Soms zie ik zoveel talent, maar niet de drive. Dat vind ik jammer, want ik geef ze volop de kans om zich te ontplooien. Ik zie niet wat ik zelf had: het trouw zijn aan je passie.''

Ze wijst op het familiewapen dat haar zoon heeft gemaakt. De vier pijlers van de familie Morito staan er op afgebeeld: dans, theater, muziek en de liefde voor katten. ,,Dans heeft alles voor me betekend, en doet dat nog steeds. Het gaat vóór alles, het is mijn passie. Mijn familie weet dat gelukkig. Trouwens, het familieleven staat nog altijd geheel in teken van dans en muziek. Het is onlosmakelijk met elkaar verbonden.'' Even later concludeert Anja: ,,Het is zelfs meer. Dans is mijn leven. Ik kan niets anders.''

De ontmoeting met Birgitta Jansen luidt een nieuw tijdperk in voor Papillon. Het klikt geweldig tussen Anja en Birgitta. ,,We vullen elkaar zó aan.'' Samen richten de twee in 2007 Stichting LUSA (Licht Uit Spot Aan) op en verzorgen ze theater- en musicalproducties op projectbasis. ,,Hier kan ik mijn know-how van al die jaren instoppen. Ik zie het groeien; we zitten op de goede weg.'' Anja geniet ontzettend van de verandering die kinderen bij Papillon en LUSA doormaken. ,,Sommige kinderen zijn heel verlegen. Hier groeien ze van een klein muisje naar iemand met zelfvertrouwen. Ze worden een volwassen mens. Ze kunnen performen, hebben een zekere lichaamshouding en kunnen kritiek aan. Ze tonen durf en lef. Dat vind ik het allermooist.''

Zie ook www.stichting-lusa.nl

Zie ook www.dansschoolpapillon.com