Wat staat daar nou? Time-management

Deze tijd van het jaar is voor mij altijd hét moment om op zoek te gaan naar een nieuwe agenda. Ja, een papieren. Eentje waarin je gewoon met een pen iets opschrijft. Mijn kinderen en mijn partner vinden dat volkomen achterhaald, want zij leven in hun digitale agenda’s. Logisch, die zitten in hun telefoon en die hebben ze altijd bij zich. Dat doe ik trouwens óók, maar die papieren agenda blijft voor mij een soort heilige graal. Die hoort erbij.

Dat was ook al op de middelbare school. Mijn agenda was toen veel meer dan een plek om huiswerk in te noteren. Al stond dat er natuurlijk ook in. Maar eigenlijk was het vooral een verzameling leven. Krabbels van vriendinnen. Tekeningen die ik maakte tijdens een oersaaie les. Korte verhaaltjes, gedichten, geheimen, liefdesverklaringen en dramatische klaagzangen. Stickers. Plakplaatjes. Foto’s van idolen die ik uit tijdschriften knipte. Je kunt het zo gek niet bedenken of je vond het terug in mijn agenda. Die agenda was mijn identiteit in papieren vorm. Een beetje zoals de telefoon nu voor veel jongeren is. Daar zit ook hun hele sociale leven in. En oh ja, je kunt er ook mee bellen. Al is dat iets waar de gemiddelde tiener volgens mij spontaan huiduitslag van krijgt.

Waar mijn agenda toen mijn hele persoonlijkheid bevatte, is hij nu vooral mijn anker in de dagelijkse chaos. Nu gebruik ik mijn agenda namelijk vooral waar hij voor bedoeld is: noteren wanneer ik waar moet zijn. Dat geeft me houvast, een beetje structuur in mijn nogal chaotische hoofd. En als er ook nog ruimte is voor een lijstje, dat ik vervolgens met belachelijk veel voldoening kan afvinken, dan ben ik helemaal tevreden.

Maar tegenwoordig lijken agenda’s ergens een spirituele afslag genomen te hebben. Ze staan vol trackers en metertjes en tabellen. Je kunt bijhouden hoeveel water je hebt gedronken, hoeveel stappen je hebt gezet en hoeveel geld je hebt gespaard. Alsof ik een lopend zelfoptimalisatieproject ben dat voortdurend geëvalueerd moet worden. En alsof dat nog niet genoeg is, krijgen veel agenda’s ook nog eens een coachende rol. Waar werd je vandaag gelukkig van? Wat is je doel voor deze maand? Waar ben je dankbaar voor? Welke innerlijke kracht heb je vandaag hervonden?

Nou, ik wil helemaal geen innerlijke kracht hervinden. Ik ben al blij als ik mijn sleutels kan vinden. Ik wil weten of ik donderdag nou om 9:00 of om 9:30 ergens moet zijn. En waar ik precies moet zijn. Dat lijkt me al uitdaging genoeg. Ik ben dol op plannen en structureren, maar aan mediteren of manifesteren heb ik een broertje dood. Dus ik zoek gewoon een duidelijke agenda. Met ruimte voor afspraken. En hier en daar een lijstje. Punt.

Mirjam de Swart