Column: Meedoenstress

Op school met gymnastiek was ik altijd die kneus die voor een team als laatste ‘gekozen’ werd. Héérlijk, faalangst was nergens voor nodig, niemand verwachtte iets van me, behalve dan rap de bal afgeven aan een pikkie met scoringsdrift. ’t Klamme zweet breekt me uit als ik soms in Molenlanden moet zijn, waar de partij ‘Doe Mee!’ aan de macht is.

Van macht zien twee Gorcumse dames af. Attie Mager (VVD) en Sabina de Lange (CDA) kregen met voorkeurstemmen opeens een raadszetel in de schoot geworpen, maar schoven die door naar mannen. Naar de reden gevraagd zegt Attie nu dat ze tot 2022 al drie termijnen raadslid was en dat binnen de partij ‘een ongeschreven regel’ bestaat om dan plaats te maken. Reeds vóór de verkiezing wist ze dat ze wel wethouder, maar geen raadslid wilde worden.

Hetzelfde vraagje mailde ik naar het andere weigerraadslid, maar ondanks een rappel gaf Sabina geen sjoege. In 1994 was er ook al een gekozen CDA’er die haar zetel niet innam. Ze had op nr. 3 gestaan, want er moest een vrouw bij, maar om ‘gezondheidsredenen’ schoof ze het pluche door naar een man. Zelfs de man op nr. 20, oudgediende Henk van Engelen, had vooraf gezegd: ‘Als men mij roept, dan sta ik er!’

De man die thans inventariseert wie er mag èn wil meedoen in een coalitie (die wethouders gaat ronselen), is oud-minister Ard van der Steur. Zwartgepakt stond hij dinsdag in de raadzaal een voorlopig rapport uit te brengen. Vraagjes van het nieuwe oppositie-opperhoofd beantwoordde hij moeiteloos, als gelauwerd wedstrijddebater. Dus geen enkel raadslid durfde op te merken dat in de 22e regel van pagina 2 van het rapport abusievelijk ‘over verder’ staat i.p.v. ‘of verder’.

Een vraagje van mij na afloop (welke impressie gaf de binnenstad u?) was voor Ard ook ‘n makkie: echt heel mooi, leuke winkels en restaurants, bijzondere musea. Maar hij wordt hier op straat niet herkend nee.

Een vraagje aan de gemeente wat zo’n informateur nou kost, werd na lang wachten eerst afhoudend beantwoord met: ‘een reële vergoeding’. Maar ik stond eindelijk eens op en vroeg uit ongepaste scoringsdrift doorr. Het bleek toen te zijn € 100 per uur.

René van Dijk