Mijn Gorinchem: Cum laude leven

Ik viel van de trap. Zo van de bovenste tree helemaal naar beneden. Met in mijn handen een overvolle wasmand met gestreken kleding, mijn toga en een stapel papieren. Onder aan de trap was ik wat beurse plekken en een enorm blauwe schouder rijker, en een illusie armer. Namelijk de illusie dat ik het allemaal tegelijk kon doen. Ik stond op, nog wat wankel van de val en plofte neer op de bank. Dat was weer even een realiteit-check dat ik geen honderd dingen tegelijk moet willen doen. Als trouwambtenaar viert de liefde komende maanden, evenals de zon, hoogtij. Daarnaast heb ik een overvolle speellijst van mijn voorstellingen en zijn mijn hart evenals mijn handen vol.

Ik krijg vaak de vraag “Hoe houd je je werk vol? Zoveel verschillende dingen?” Mijn antwoord is simpel: balans. Goed luisteren naar je lichaam en zoeken naar evenwicht. Een overvolle week werken staat tegenover een daaropvolgende week rustiger aan. Chaos tegenover ordenen. Luisteren naar je lichaam als het fluistert en niet pas als het schreeuwt. Dus gassen en op tijd leren op de rem te staan. En in die pauze ben ik dan vaak stil en probeer ik te voelen of de dingen die ik doe nog steeds goed voelen en passen. Cum laude leven een term die gekscherend is ontstaan toen ik met vriendinnen buiten in de zon op het terras zat en we spraken over de volle verantwoordelijkheid nemen voor je eigen geluk. Geen genoegen nemen met een baan waar je maar half gelukkig in bent, een relatie die niet helemaal past of blijven op een plek vanwege veiligheid.

Mijn vak als artiest is niet alleen een mooi vak, maar ook een manier van leven, van kijken naar het leven. De mensen die erin bewegen, de lessen die je krijgt en hoe je dingen voelt en ervaart. Als artiest mensen mogen roeren, vermaken, in beweging zetten of delen in herkenning is zoiets moois wat je het publiek kan geven. Ik kan niet anders dan na elke voorstelling met een cum laude groots gelukgevoel weer terug in de auto stappen.

Beloof jezelf dat je met elke cel die in je lichaam bestaat, nu zult leven. Verspil alsjeblieft geen maandag meer waarop je wenste dat het vrijdag was. Open in plaats daarvan je ogen en neem verantwoordelijk voor je eigen keuzes. Klaag niet over hoe je vroeg moet opstaan en de dag moet doorkomen. Grijp in plaats daarvan de gelegenheid om je leven zo in te richten dat je hart overloopt van een cum laude geluksgevoel. Weet je wat het is, we mogen hier maar één keer zijn, dus we kunnen het maar beter laten tellen.

Esmay Usmany