Afbeelding
Fleur van Benthen

#WijzijnGorinchem: Miep den Herder (82) – medewerkster gedoogwinkel

Mensen

GORINCHEM In de rubriek #WijzijnGorinchem zetten we eens in de twee weken een echte Gorinchemer in de spotlight. Want wie wonen er eigenlijk allemaal in Gorinchem? En wat zijn hun verhalen? Deze week: Miep den Herder (82) – medewerkster gedoogwinkel.

door Fleur van Benten

,,Mijn man werd overgeplaatst vanwege zijn werk en toen kwamen we hier terecht. We moesten kijken op de landkaart want we wisten niet eens waar Gorinchem lag. Ik wilde er eerst even langs gaan, want als het maar vier huizen en een kerk was, wilde ik er niet heen. Er moesten wel winkels en scholen zijn en een dokter, dat was de eerste eis. Toen we er rond gingen rijden, vond ik het wel een leuk stadje. In 1970 kwamen we in de IJsbaanflat terecht en dat was voor ons een paleis. We kwamen van een ieniemini benedenwoning naar een vijfkamerwoning!

Niemand komt bij jou aanbellen om je leven leuker te maken, dat moet je echt zelf doen

Mensen zeggen weleens: ‘Jij hebt zoveel meegemaakt. Ben je avontuurlijk?’ en dan zeg ik: ‘Nee’. Je rolt daarin, dat gaat vanzelf. Er zijn dingen die je zelf niet in de hand hebt. Het leven zit heel raar in elkaar en kan per minuut veranderen. Maar er zijn natuurlijk ook dingen die je zelf kan bepalen. Je moet ook een beetje gek zijn in het leven. Anders ben je saai. Niemand komt bij jou aanbellen om je leven leuker te maken, dat moet je echt zelf doen. Je moet zelf je leven jus geven.

In de winkel vind ik het leuk om met jonge mensen om te gaan. Dan zeg ik: ‘Wel je school afmaken’, of over thuis: ‘Er is geen goedkoper hotel dan je moeders kamer!’ Ik kan ze ook op orde brengen als dat nodig is, maar vaak wel met een grapje. Het draait allemaal om eerbied voor elkaar en het is de muziek die het leven maakt. Vaak worden de jongens tegen wie je ingaat uiteindelijk je grootste vrienden.

Mensen bemoeien zich er vaak ook mee dat ik nu nog werk. Dan zeggen ze dat ik leuke dingen moet gaan doen of op vakantie moet gaan. Maar ik mag vanwege mijn huidkanker niet in de zon zitten of in chloorwater zwemmen. Wat heb ik daar dan aan? Vroeger heb ik wel heel veel gereisd. Dan gingen we naar kleine dorpjes en ontmoetten we allemaal nieuwe mensen met mooie verhalen. Nu zit ik lekker in mijn serre uitkijkend over de rivier, daar ben ik tevreden mee. Dat vind ik heerlijk.”

Afbeelding
advertentie