Kruipdoor sluipdoor langs de geheime ‘groene vingers’ van Gorinchem

GORINCHEM De eerste ‘kruipdoor sluipdoor’ route door de binnenstad was zondag een groot succes. De wandelaars konden vooral geen genoeg krijgen van weelderige, groene tuinen in de binnenstad. Maar ook de vele monumentale panden maakten ‘begerig’. Wie wil nu niet zo mooi wonen in de mooiste vestingstad van Nederland?

De nieuwe route langs onbekende plekjes in de Gorinchemse binnenstad was binnen een dag volgeboekt. De wandelaars popelen zondagmiddag in de Groote sociëteit aan het Eind dan ook om op pad te gaan door onbekend Gorinchem. Het eerste geheimzinnige steegje leidt al naar een mooie binnentuin van een ‘eenvoudig’ woonhuis zoals de bewoner zijn eigen onderkomen bestempeld. Achterin de lange tuin die grenst aan de Molenstraat stond in een ver verleden ooit een vleeschhouwerij. In de tuin groeien nu druiven en vijgen en staan de hortensia’s uitbundig te bloeien. Via de Revetsteeg, ooit stonden hier schamele arbeiderwoninkjes, leidt gids Dick van den Bosch de wandelaars naar het binnenplein van het tuighuis, normaliter niet vrij toegankelijk voor publiek. 

Zusterstraat

In een pand aan de Nieuwstad tonen de bewoners een luikje waar ooit onderduikers verstopt zaten. Een trap leidt nu naar de smaakvol ingerichte serre, die uitkijkt op een notenboom van bijna tweehonderd jaar oud. Bewoners aan de Boerenstraat - ook met een weelderige tuin - vertellen over het voormalige deurwaarderskantoor. Nog eerder was er een pensioen gevestigd, waar ook gekookt werden voor de arrestanten op het politiebureau. Gids Dick van den Bosch, die opgroeide in de Boerenstraat, weet nog van de oude bewoonster in het pand. Al verder wandelend worden de geheimen van het Agnietenklooster, de Oude Doelen en de Bank van Noppes getoond. Dan volgt een soort doolhof door de Zustersteeg, Zusterhuis en Zusterstraat. Op nummer 6 vertellen de bewoners over de tuin vol brandnetels die zij aantroffen bij aankoop van het pand. Met hun groene vingers wisten ze de lange, smalle tuin om te toveren tot een plek waar het heerlijk vertoeven is. 

Hugo de Groot

Bij het weeshuis Matthijs en Marijke in de Molenstraat vertelt de gids over de glas-in-lood ramen uit de tijd van Hugo de Groot. De ramen zijn gemaakt in 1627 en verdienen volgens Van den Bosch een betere plek dan de huidige weesgang. Het weeshuis zelf staat overigens leeg, mede omdat in de statuten is opgenomen dat het eeuwenoude pand bewoond moet worden door wezen. De laatste stop van de ‘kruipdoor sluipdoor’ route is het Luthers kerkje aan de Langendijk, ook een verborgen pareltje in de binnenstad. De wandeling eindigt bij de Groote sociëteit op het Eind, daar wordt nog lang nagepraat over de wandeling, die eenmalig werd uitgezet door de Spreekkamer van de Stad.