Mijn Gorinchem: Verjaardagsbries

Er is een verjaardag in huis.

Morgen is ze precies een jaar ouder. Ik weet dat morgen haar niet echt een heel jaar ouder zal maken. Ze is hard aan het werk geweest om dagen, weken en maanden af te vinken sinds haar geboorte ons een bezoek bracht. Maar morgen, haar nieuwe jaar, haar nieuwe nummer, haar kleine beetje dichter bij groter worden, kondigt zich officieel aan. Een zelfgemaakte papieren kroon zal haar hoofd sieren, slingers zullen door de kamer draperen en een kaars zal flikkeren bovenop haar taart terwijl we zingen. En ik zal niet weg kunnen kijken van de snelheid van de tijd als er weer een jaar voorbijvliegt.

Weet je wat het is: voor een moeder wordt de lucht op de een of andere manier een beetje dikker als er een kind in huis jarig is. Er komt een gevoel naar binnen dat een vreemde mix is van vreugde en verdriet. Het klampt zich aan ons vast als de vochtigheid van een augustusnacht. Het is één van die verborgen stukjes moederschap die pas volledig bekend kunnen worden als je diep ademhaalt van de bries die de verjaardag van je kind met zich meebrengt.

Er is zoveel geluk en dankbaarheid voor het geschenk van haar. Er is ontzag als ik geniet van alle manieren waarop ze is gegroeid. Er is opwinding als ik denk aan alles wat er voor ons ligt. Maar de waarheid is dat er ook een vleugje hartzeer is als ik afscheid neem van de zij van gisteren voordat de verjaardagsbries morgen binnenkomt.

Dus vergeef me als een traan me vindt terwijl ik haar vanavond instop. Ik wrijf over haar rug en dwing mijn ogen haar te onthouden in deze laatste nacht van weer een jaar dat sneller is gegaan dan mijn moederhart. Bij de deur zal ik even pauzeren, wetende dat zodra de deur sluit die verjaardagsbries zal beginnen te waaien. Ik stel me voor dat er een mist komt die haar kamer zal bedekken terwijl ze slaapt. En als de zon opkomt naar de nieuwe dag, zal de dauw die zich aan gisteren vastklampte beginnen te verdwijnen. Als haar moeder hou ik zo veel van elke versie van haar dat ik soms niet anders kan dan het onzichtbare afscheid te voelen terwijl ze groeit. Maar dat is ook precies het ding, ik hou zo veel van alle versies van haar.

En morgen als de ochtend komt en daarmee het getrompetter van haar volgende nummer en haar nieuwe jaar zich aan heeft gediend, zal ik haar meteen knuffelen en haar nieuwe kleine grotere zelf inademen. Want hoewel moeders weten dat de lucht op deze verjaardagsavonden dik kan aanvoelen, weten we ook dat het gewoon zwaar is van liefde.

Er is een verjaardag in huis.

Esmay Usmanay

Meer lezen: www.esmayusmany.com