
Dick du Pon (88) uit Gorinchem: de Matthäus-Passion is een geschenk uit de hemel
20 maart 2025 om 10:52 MuziekGORINCHEM Voor Dick du Pon (88) is de Matthäus-Passion veel meer dan een mooi muziekstuk. De inwoner van Gorinchem, tientallen jaren vaste gast tijdens de uitvoering in de Grote Kerk van Gorinchem, is diep onder de indruk van de wijze waarop Johann Sebastian Bach het lijdensverhaal van Jezus op muziek zette. ,,Nog steeds ben ik daar verwonderd over. Ik ben ervan overtuigd dat de mensheid dit van Boven is geschonken.”
In de tekenkamer van het kantoor van De Vries Robbé raken eind jaren vijftig een jongvolwassen Dick du Pon en zijn collega in gesprek over de Matthäus-Passion. Het enthousiasme van de collega is zó groot dat Du Pon besluit om een uitvoering in de Grote Kerk bij te wonen. Het blijkt liefde op het eerste gezicht. ,,Ik was zó onder de indruk. Het was overweldigend om deze passiemuziek voor de eerste keer te horen.”
PRACHTIGE MELODIEËN
Wat du Pon aansprak? ,,Ik ben een groot liefhebber van de Duitse taal. Daarnaast zijn er in de Matthäus-Passion prachtige melodieën. Die heb ik in de loop van de jaren steeds beter leren waarderen. Het is een omvangrijk werk, je hebt jaren nodig om alles goed tot je te nemen.”
Er was toen nog geen pauze. Dan was het urenlang staan best vermoeiend
Terug naar het einde van de jaren vijftig. Dick du Pon besluit meteen lid te worden van COV Gorkum, samen met Merwe’s A Capellakoor uit Dordrecht, destijds de organisator en uitvoerder van de Matthäus-Passion in Gorinchem. Als tenor zingt hij vijftien jaar lang mee en als bestuurslid is hij betrokken bij de organisatie. ,,De repetities waren vrij intensief. Zeker voor de moeilijke koorstukken hadden we de oefenavonden hard nodig.” Ook de uitvoering zelf was lichamelijk een uitdaging. ,,Er was toen nog geen pauze. Dan was het urenlang staan best vermoeiend.”
Noodgedwongen komt er na die vijftien jaar een einde aan het zelf meezingen. ,,Voor mijn werk moest ik aan de slag in Duitsland. Ik kon het er toen niet meer mee combineren.” De band met de Matthäus-Passion bleef. Je kon de afgelopen tientallen jaren Dick du Pon steevast aantreffen in de Grote Kerk. Tijdens de uitvoering las hij nauwgezet mee met de partituur, even in een andere wereld. ,,Na al die jaren kreeg ik op sommige momenten nog steeds rillingen over mijn rug en tranen in mijn ogen. Het was voor mij het muzikale hoogtepunt van het jaar.”
![]()
COV Gorkum in de jaren ‘60 in de Grote Kerk - Privé
INTENSE LIEFDE
Zijn zitplaats was met zorg gekozen. Met een glimlach: “Ik was úren van tevoren bij de kerk om op die plek terecht te komen. Er is namelijk gekeken waar de klank het beste tot zijn recht komt. Daar wilde ik zitten.”
Het tekent zijn intense liefde voor het meesterwerk van Bach. Het doet dan ook pijn om dit jaar verstek te moeten laten gaan. ,,Mijn intensieve manier van luisteren is voor mij helaas te zwaar geworden. Ondanks dat de organisatie heeft aangeboden om mij te halen en te brengen en een zitplaats voor mij te reserveren.”
Over het voorbestaan van het bestuur en de vele ideeën om de uitvoering van de Matthäus-Passion op de agenda te houden is hij zeer te spreken. ,,Ik ben hen bijzonder dankbaar dat zij zich zo inzetten.”

















