Ode aan... De handreiking

Tja, een handreiking. Wat houdt dat nu eigenlijk echt in. Waarom schudden we mensen vaak nietszeggend, de hand? Gewoon omdat het binnen onze fatsoensnormen ‘hoort’: ,,Hé pik! Alles goed?” of ,,Ha meid! Leuk je weer eens te zien.”. Even handje schudden en weer door. Misschien een paar ferme zoenen erbij. Niks bijzonders toch? Deze handreiking doen we zo vaak.

Wat als we er vanaf nu vanuit gaan dat iedere handreiking naar iemand je laatste is? Hoeveel liefde en passie zou je dan meegegeven van die ene hand naar de andere?

Recentelijk vond er in Syrië en Turkije een ramp plaats die zijn weerga niet kent. De beelden en bijbehorend leed en verdriet deden bij menigeen een brok in de keel veroorzaken. Hier in ons veilige kikkerlandje maken ‘wij’ ons druk over stikstof en woningtekort, terwijl daar duizenden mensen geen huis meer hebben of dat hun huis niet meer gevuld is met dezelfde inwoners als de zondagmiddag voordat de verschrikkelijke aardbeving plaatsvond. Denk even aan je laatste handreiking met deze gebeurtenis in je achterhoofd …

Mesut Hançer verloor zeven familieleden waaronder zijn 15-jarige dochter. Terwijl ze overleden op een bed lag, bedolven onder het puin, hield hij haar hand vast. Een laatste handreiking vol met liefde en respect voor zijn dochter. Het bezorgde mij een knoop in mijn maag bij het zien van de foto.

God had blijkbaar een ander pad voor haar voorbestemd. Hopelijk geeft Mesut zijn geloof hem de kracht om door te gaan voor zijn overige nabestaanden.

De vele hulpacties die op touw gezet zijn, waren mooi om te zien en voelden als een figuurlijke handreiking in deze ellendige omstandigheden. Er zullen nog vele handreikingen nodig zijn om dit immense leed te verzachten.

Met zelf een dochter van 12 en een zoon van 14 besefte ik ineens dat iedere handreiking de laatste kan zijn. Neem niks aan als vanzelfsprekend in het leven. Er is uiteindelijk een bestemming voor iedereen en soms komt deze eerder dan je verwacht.

Denk na als je een handreiking geeft aan iemand. Het kan zomaar je laatste zijn met diegene. Geef liefde aan je naasten nu het nog de normaalste zaak van de wereld lijkt ….

Sören van Rooij