Afbeelding
Sonja Bron

Wat staat daar nou?! Partij kiezen

9 januari 2024 om 10:31 Column Wat staat daar nou? Wat staat daar nou?

Net terug van een paar heerlijke dagen op de Veluwe stuitten mijn man en ik afgelopen zaterdag bij aankomst in Gorinchem op een Palestina-demonstratie. Hoewel het er -voor zover ik dat op dat moment kon inschatten- vreedzaam aan toeging, spatte mijn vakantiebubbel direct uiteen. Samen met mijn man en twee honden heb ik een week lang bijna letterlijk in een hutje op de hei vertoefd en Gorinchem, laat staan de Palestijnse kwestie, was mijlenver van ons verwijderd. Het gezwaai met de Palestijnse vlaggen afgelopen zaterdag bracht ons direct weer in de realiteit.  

Het Israëlisch-Palestijns conflict is een ontzettend lastig conflict. Tenminste dat vind ik. Als ik sommige reacties op social media moet geloven (onder andere onder de berichten over de Palestina-demonstratie in Gorinchem die op Facebook zijn terug te vinden) is het voor heel veel mensen wél zo klaar als een klontje. De één kiest partij voor de Gazanen en de ander kiest partij voor de Israëliërs. Vervolgens staan deze twee Facebookende partijen lijnrecht tegenover elkaar en lijkt er niemand echt naar de ander te luisteren.  

Een van de reacties op Facebook vatte mijn gevoel goed samen. En dat terwijl ik het heel vaak niet eens ben met de reacties die deze persoon plaatst. Maar Willem Haknew schrijft onder andere: ,,Als we er hier in een relatief veilig land al niet meer uit komen, hoe moet het dan in het Midden Oosten?” Even verderop schrijft hij: ,,In dit geval ben ik ervan overtuigd dat het gewone volk van beide landen dit oorlogsgeweld niet wil.” En daarmee slaat hij volgens mij de spijker op zijn kop.  

Het is, denk ik, menseigen om altijd op zoek te gaan naar een boeman, een slechterik. Tijdens de Tweede Wereldoorlog waren dat de Duitsers. In de oorlog tussen Oekraïne en Rusland zijn het de Russen. Maar wat als er geen slechterik is of wat als er twee slechteriken zijn? Voor wie ben je dan? Het lijkt bijna onmogelijk om geen partij te kiezen, want dan word je al snel laf genoemd of ongeïnteresseerd. Of je krijgt honderden argumenten naar je hoofd geslingerd die jou duidelijk moeten maken voor welke partij je zou moeten kiezen.  

Maar ik wil helemaal geen partij kiezen! Ik vind het vreselijk wat er gebeurt. Net als Willem ben ik ervan overtuigd dat het gewone volk van beide landen dit oorlogsgeweld niet wil. Hoe kan ik het gedrag van de ene ‘partij’ afkeuren, terwijl de acties van de andere ‘partij’ ook voor onnoemelijk veel leed zorgen? Hoe kan ik achter de ene ‘partij’ gaan staan terwijl de andere ‘partij’ ook denkt voor de rechten van haar volk op te komen?  

Deze column wil ik dan ook afsluiten met de woorden waarmee Willem zijn reactie op Facebook afsluit: ,,Wederzijds inzicht en begrip brengt vrede een stuk dichterbij.” En hoewel ik besef dat wederzijds inzicht en begrip helaas niet genoeg is om het Israëlisch-Palestijns conflict op te lossen, weet ik zeker dat de wereld (vooral ook online) wel een stuk leuker wordt van wederzijds inzicht en begrip.

Mirjam de Swart

Deel dit artikel via:
advertentie
advertentie